maandag 9 november 2015

Schepping en evolutie (4): Wetenschappelijke methode [b]

,,In de praktijk blijkt de wetenschap vaak te voldoen aan de omschrijving die gegeven wordt aan het zogenaamde reductionisme; in de formulering van W.J. Ouweneel: "De waarlijk wetenschappelijke methode is niets anders dan kwantitatieve meting en derhalve moeten ingewikkelde verschijnselen herleid worden tot eenvoudige elementen die kwantitatief bestudeerd kunnen worden, zonder al te grote bezorgdheid of de specifieke kenmerken van een ingewikkeld verschijnsel (...) misschien in dit proces verloren gaan."
Het wetenschappelijk proces werkt in de meeste vakgebieden dus tamelijk rationeel. Het grappige aan de biologie en de paleontologie (de kennis der fossielen; daar moeten we het later nog over hebben) is echter dat daar veel meer emotie bij komt kijken. Of grappig… vaak niet. Nu vraag ik je dus: volgden de paleontologische vakgenoten van Eldredge en Gould in 1972 de wetenschappelijke methode toen zij op hun publicatie reageerden met "een gehuil van woede" (zoals Eldredge het omschreef)? Volgde de redactie van Nature in 1981 de wetenschappelijke methode door geërgerd te reageren toen bij een tentoonstelling van het British Museum de mogelijkheid opengelaten werd dat de evolutietheorie niet waar zou zijn? Volgden de vakgenoten van Sheldrake de wetenschappelijke methode toen zij hem beschuldigden van alles behalve wetenschappelijkheid toen hij een boek publiceerde met een voorstel voor een alternatieve theorie? Volgt Hawking, als hij de peperdure zoektocht naar buitenaards leven motiveert door op te merken “Wij geloven dat het leven op aarde spontaan ontstond, en daarom moeten er in een oneindig universum nog andere vormen van leven bestaan”, de wetenschappelijke methode?”
,,Retorische vragen, dus daar hoef ik geen antwoord op te geven. Het kan allemaal waar zijn, maar creationisten werken dus ook vanuit een bepaald paradigma of theorie en wel eentje die niet gebaseerd is op logisch denken maar op geloof.”
,,Je maak een verkeerde tegenstelling; alsof geloof en logisch denken strijdig zouden zijn. Mogelijk is dat het geval in sommige vormen van geloof, maar niet in het christendom en zeker niet in het protestantisme. De Westerse wetenschap is niet toevallig voortgekomen uit het protestantisme. Dat gelooft namelijk in een God van orde die een logisch werkende wereld heeft geschapen en mensen verstand heeft gegeven om dingen, waaronder de natuur, te onderzoeken. Welnu, dat zijn ze gaan doen, en grote wetenschappers uit de zestiende tot twintigste eeuw, zoals Newton, Pascal, Boyle, Kepler en Einstein, waren christen. Maar het gekke is – of eigenlijk is het niet zo gek, want het past binnen het stadium van onze cultuur waarin we toen belandden – dat na enkele eeuwen de hoofdstroom van de wetenschap het geloof in God afzwoer. Het gevolg is dat ze in de biologie, waar het al of niet geloven in een godheid van grote betekenis is voor je zienswijze, een naturalistische verklaring voor het bestaan van het leven hebben gezocht, en gevonden. En ze zijn erin geslaagd de mening van de massa voor deze zienswijze te winnen, door tal van methoden, eerlijke en oneerlijke. Denk bijvoorbeeld aan de fraude van Häckel met embryoplaatjes.”
,,Fraude?”
,,Ja, ga maar onderzoeken. En suggestieve, niet door het fossielenarchief ondersteunde plaatjes als over de evolutie van aap tot mens en van viertenig paardachtig wezentje tot modern paard. Vervolgens speelt het geld een grote rol – onderzoeksgeld van overheidswege gaat naar onderzoekers die het juiste paradigma aanhangen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Waarmee ik maar mee wil aantonen dat de tegenstelling tussen geloof en wetenschap heel anders ligt dan door evolutionisten wordt beweerd. Het spijt me als ik me onvriendelijk uitdruk. Maar het is een kwestie van geloof dat de meeste evolutionisten nooit bereid zijn creationist te worden, terwijl hun geloof minstens even irrationeel is als scheppingsgeloof.”
,,Maar wees eerlijk: zou jij jouw geloof willen opgeven als werd aangetoond dat de evolutietheorie juist is?”
,,Als ieder weldenkend mens in mijn omgeving me duidelijk zou maken dat het scheppingsverhaal en andere verhalen in de Bijbel een louter symbolische of allegorische betekenis hebben en geen enkele historische waarde, en ik dat door eigen onderzoekingen bevestigd zou zien, dan zou ik bereid zijn me erbij neer te leggen dat geloof en wetenschap twee gescheiden werelden waren en dat de Bijbel bij het eerste hoorde en de biologie bij de tweede. Maar dat is niet het geval; integendeel.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen